DARISI 18+'LARA !!!
Siz bakmayın Trabzon'lu yöneticilerin, milletvekillerinin, her şart ve durumda Fenerbahçe'nin ayağına çelme takmaya çalışan sözde tarafsız ama rengi belli, amacı belli yazarların maç öncesi söylediklerine. 'Fenerbahçe'ye hakemler yardım ediyor, basın onları destekliyor, Mecnun Odyakmaz zaten FB kongre üyesi, Sivas oynamayacak' gibi utanmaz, bilgiye dayanmayan söylemlerin sahipleri dün cevaplarını aldılar. Fenerbahçe için hiç kolay olmadı. Olamazdı da.. Karşılarında mecburen gaza gelmiş gücünü sonuna kadar kullanan bir Sivas, kafalarda önde giderken kaybedilen tam iki şampiyonluk varken nasıl kolay olsun ki? Futbolu bir şekilde oynamış herkes bu duygu kalpte, bu düşünce kafalardayken kötü giden her pasta, kaleye girmeyen her şutta, hele hele yenilen her basit hata golünde nasıl bir panik duygusunun vücudu sarıp sarmaladığını, hareket edemez, düşünemez hale getirdiğini bilir. O yüzden dünkü maçta şu iyi oynadı, bu kötü oynadı demek insan olduğumuzu unutmak demektir. Söylenebilecek tek şey Fenerbahçe'de sahada oynayan, kenarda oturan her bireyin bu bir kez daha kaybetme korkusunu aşmak için birbirine yardım ettiği ve takım olarak bu kuyudan çıkmayı başarıp maçı kazandığıdır.
18. Şampiyonluk Aykut Kocaman'ın da dediği gibi 'en son şampiyonluk olduğu için', 'Galatasaray'ı şampiyonlukta geride bıraktığı için', 'Trabzonspor'a karşı geçen yıl çekilen acıyı hafiflettiği için' en güzel şampiyonluktur belki de..
Ama çok da özel bir Şampiyonluk olduğu açık! En az senin kadar saygı duyulacak performansı olan bir rakibe karşı iki maçta sadece bir gol avantajıyla gelen bir Şampiyonluk.. Öyle bir Şampiyonluk ki hangi gol sayesinde elde edildiği bile belli değil?
Gaziantep'i yenerken Andre Santos'un 90+4'te attığı gol mü?
Kaleci Volkan'ın Beşiktaş maçında Almeida'ya attırmadığı 3. Beşiktaş golü mü?
Selçuk Şahin'in son maçta Sivas'a attığı zemin destekli cılız şut golü mü?
Yedek kalmasına, takımda kalıp kalmayacağını bilmemesine rağmen Semih'in her lazım olduğunda girip attığı gollere mi?
Mamadou Niang'ın 15 kez tekrarladığı gollere, özellikle ikinci Trabzon maçında attığı müthiş gole mi? Yoksa Topuz'un ilk Trabzon maçında attığı farkı azaltan gole mi?
Kaptan Alex'in herbiri sanat eseri olan 28 golüne mi, Telecom Arena'nın açılışını yapan Galatasaray'ın tutunduğu son dalı koparan ve 3 puanı alan harika kafa golüne mi?
Gökhan Gönül'ün Antalya deplasmanındaki aşırtma golüne mi?
Lugano'nun santrforlarla yarışan 8 golüne mi?
Vurdumduymazlığı ile bilinen ve yazılan Guiza'nın bu sezon süper lig'deki ilk golü olan ve kendisini bile ağlatan Buca deplasmanındaki galibiyet golüne mi?
Yoksa bütün bir sezon Volkan'ın arkasında beklerken milli takıma kadar seçilebilen Mert Günok'un Trabzon'lu Colman'a Trabzon'da attırmadığı penaltı golüne mi?
O kadar çok örnek var ki Stoch, Dia, Bekir, Yobo, Emre'nin golleri bu kritik gollerin arsında kaynayıp gidecek hale geliyor. Bütün bunların tek bir açıklaması var. Karşımızda ilk yarıdaki feci performans ve dokuz puan geride kalan enkazdan, ikinci yarıda gerçek bir puan canavarına dönen, yenilgiyi ve mağlubiyeti kabullenmeyi unutan gerçek bir ŞAMPİYON TAKIM var. Bütün maç kazanma rekorlarını alt üst eden bir TAKIMA haketmedi diyebilir misiniz?
18. ŞAMPİYONLUĞU’N KUTLU VE MUTLU OLSUN FENERBAHÇE.. Darısı nice 18+'lara..
