Hatay'da naylon çadırlarda kalan mevsimlik işçiler, hijyen olmayan ortamdan kaynaklı dizanteri, tifo, sıtma gibi hastalıklara yakalanma riskine rağmen günlük 15-20 TL arasında bir yevmiye kazanmak için çalışıyor. Yevmiyeci işçiler, her türlü sosyal güvenceden de mahrum olduğu için hastalandıklarında hastaneye gidemiyor.
Mevsimlik işçiler arasında en büyük eziyeti ise çocuklar ve kadınlar çekiyor. Pamuk toplama işinde çocuk işçiler daha çok tercih ediliyor. Çünkü küçük parmakları kozadan pamuğun daha iyi alınmasını sağlıyor. Amik Ovası'nda, köylerden uzak, düz ovaya kurdukları çadırlar yaşayan pamuk işçileri, tuvaletlerini bu çadırların hemen yanında ise bezle çevreledikleri bir alana kuruyor. Sularını uzaklardan getiriyorlar.
Bir çadırın içinde kalmak zorunda kalan 5 ile 10 kişilik nüfusun yemeğini yapan, çamaşırını yıkayan kadınlar, daha iyi bir yaşam, insanca bir hayat sürmek istediklerini söylüyor. Hamdiye Sezgi isimli kadın, gün boyunca 10 ile 25 TL için çalıştıklarını söylerken, "Biz bu düz ovada sıcağın ortasında yaşıyoruz. Doğru dürüst tuvaletimiz, banyo yapacağımız bir yer bile yok. Bizler her şeye rağmen burada ekmeğimizi yapıyor, leğenlerde de bulaşığımızı yıkıyoruz" dedi.
Mevsimlik yaşamların işçisi olan bu ailelerin yanlarında kendileriyle beraber bulunan çocuklar ise tüm gün o çorak topraklarda yalın ayak oynamak zorunda kalıyor. Çocuklar, en çok da sıcaktan ve oynayacak alan olmamasından yakınıyor. (CİHAN)
